Akt drugi - Scena V

Paroles

Basso

Syt wawrzynów zwalk dawnych lat. Dziś opłata skroń wróży kwiat. Dziś do ślubnychków on podaje dłoń On kornie wpięknej Livii wchodzi próg Niech zabrzmi pieśń, Niech uroczyspieśzabrzmi chór Niech wsurmy wsurmy dzwoni wtór. ! ! ! ! ! ! ! b b gg

Tenore

Wiecznej Romy radośzabrzmiał gród. wblaski nowe się stroi stary ród. Wawrzynów juz syt zdługich walk dawnych lat Oplata skroń wmirtu liść wróży kwiat. Kto zyskał już sławę i cześć. Ten może dziś hołd piękności nieść Laur może zmirtem spleść Nasz władca mężnie przelewał krew wrogom krew. On wwalce krwawej srożył się jak lew, jak lew, pustyni pan Groźnie wiódł krwawy tan. Dziś przed pięknośchyli skroń Do ślubnychków on podaje dłoń Miłości spłaca dług, Wpięknej Livii wchodzi próg Niech uroczyspieśzabrzmi chór Niech wsurmydedzwoni wtór. Hołd najpiękniejszej zcudnych Rzymu cór! Niech dźwięczny głosi chór! dźwięczny chór niesie jej korny hołd korny hołd uroczysty niech zabrzmi chór, niechaj zabrzmi chór. Tobie niesiem cześć o Livio tyś pierwsza śród Rzymu cór! Niech wsurmy udeniechaj zadzwoni wtór niech zabrzmi cześć dźwięczny chór dźwięczny chór. Pięknej domu pani cześć, cześć pięknej Livii cześć! ! gród. Bo wblaski nowe się stroi stary ród Miłości spłaca dług On wpięknej Livii wszedł próg ! Niech miłość ta szczęś! !cie da niech miłość szczęście da. Wiecznej Romy radośzabrzmiał gród! Wblaski nowe się stroi ten stary ród stary ród sławny stary ród wblaski nowe stroi się ten stary ród wblaski nowe stroi się ten stary ród niech wsurmy udeNiech zadzwoni wtór niech uroczyście wita nasz chór Cudny kwiat Rzymu

Soprani

! Przybywaj Hymenie, przybywaj Hymenie Daj żywot im szczęsny i błogi. Przybywaj Hymenie! Przybywaj Hymenie daj żywot im szczęsny i błogi. Niech miłość ta szczęś! !cie da niech miłość szczęście da. Przybywaj Hymeniebywaj Hymenie daj żywot im szczęsny i błogi Hymenie daj żywot błogi daj szczęście daj szczęście daj szczęście daj Więc niechaj wsurmy udeNiech zadzwoni wtór niech uroczyście wita nasz chór Cud ny kwiat Rzymu cór! Pięknej domu pani cześć, cześć pięknej Livii cześć! Cześć jej cześć. Niech dzwoni wtór, Niech głośno brzmi chór Cześć Livii cześć, Cześć Livii cześć cześć!

Silva

! Gniew powstrzymaj swój, Niech się jego nie splami twa ręka! Oto się zbliża oblubienica, orszak domowy kroczy. Od tego trupa odwróć panie oczy! Już bladość śmierci okrywa mu lica. Niech zginie, niech sko! !na wzgardzony. Ty spiesz na spotkanie swej żony. Weselna pieśń zawiedzie Lykona wgrób to trup żywy trup.

Proculus

! Poznaję wtobie lutnistę i Greka Pięknyś i silny! Czy wiesz, co cię czeka? Grecy piękności zawsze hołd oddaUjrzę czy piękne będzie twe konanie. Zuchwalcze podły! Giń! konaj prędzej! Lecz on czyliż wiecz! !nie żyć będzie. Czy spełni zadanie śmiertelne narzędzie. Weselna pieśń zwiastuje ślub, Kiedyź go pochłonie już ciemny grób.

Lykon

! Wiem Rzymianie chlubnie nieraz umieraAle żyć chlubnie czy potrafisz panie? Kto śmierci blizki ludzisię nie lęka! Nie na rozkaz twój! Co się tu dzieje? Na bogi, na bogi! Czy ja śnię? Weselne śpie! !wy wtym domu. I radość śród cierpień o gromu Weselna pieśń zwiastuje jej ślub Przedezaś grób.