Kantata na cześć Józefa Szujskiego

Paroles

IIdo

Choć ból niezmierny serce rwał I srogie budziłpienie niezłomny jak granit stał. ! Zdziejów skarbnicy zdziejów praojców poświęceń zbierał wzory płakał na gruzach nieszczęsnej ojczyzny płakał na gruzach nieszczęsnej ojczyzny A kiedy wzbierało mu serce natchnionem słowem koił rany A kiedy wzbie wzbierało serce Natchnionem słowem koił rany. I głosim Twocześć I Twogłosim cześć Nie zamknie tego grób kto serca umiał wznieść I głosim Twocześć Choć brakło słów pogiem mów Stajemy u Twych stóp I Twogłosim cześć

Im

Wodlewieków zapatrzon dal I wielkich ojców przykłady, Jak skała trwał wśród życia fal, Choć ziemi drzały posady Choć ból niezmierny serce rwał I srogie budziłpienie Niezmny jako granit stał Rozpraszał ma!ry i cienie Choć ból niezmierny serce rwał I srogie budziłpienie Niezłomny jak granit stał, Rozpraszał mary i cienie Niezłomny Rozpraszał mary i cienie Zdziejów skarbnicy zpraojców spuścizny, Czerpał poświęceń wzory wiekopomne płakał na gruzach nieszczęsnej ojczyzny na gruzach nieszczęsnej ojczyzny Płakał na gruzał nieszczęsnej ojczyzny Lecz pokolenia hartował potomne A kiedy jękiem wzbierało mu serce słowem natchnionem koił krwawe rany A kiedy jękiem wzbierało mu serce Natchnionem słowem krwawe koił krwawe koił rany Wrozumów walce i czynów rozterce Miłosilny Wwierze niezachwiany Stajemy u Twych stóp I głosim Twocześć Stajemy u Twych stóp I głosim Twocześć Nie zamknie tego grób Kto serca umiał wznieść Nie zamknie tego grób Nie zamknie tego grób kto serca umiał serca wznieść Choć żywych brakło słow Choć żywych brakło słów Pogiem do nas mów Stajemy u Twych stóp i głosim Twogłosim cześć wpowodzi i kar wytrwania dar wytrwania daj nam dar Stajemy u Twych stóp Stajemy u Twych stóp I głosim Twogłocześć Choć żywych brakło słów Pogiem do nas mów Stajemy u Twych stóp I głosim cześć

II.do

!LO:HP:a serce Natchnionem słowem koił krwawe koił rany cześć Choć brakło słów Pogiem mów Stajemy u twych stóp I głosim cześć

I.mo

I wielkich ojców przykłady Choć ziemi drzały posady Choć ból serce rwał Choć ból serrwałny jak. skała stał Rozpraszał mary i cienie Choć ból niezmierny serce rwał I srogie budziłpienie Niezłomny jak granit stał, Rozpraszał mary i cienie Niezłomny Rozpraszał mary i cienie Zdziejów skarbnicy zskarnicy praojców spuścizny poświęceń czerpał wzory płakał na gruzach ojczyzny Płakał na gruzach na gruzach nieszczęsnej ojczyzny A kiedy jękiem wzbierało mu serce Natchnionem słowem koił rany A kiedy jękiem wzbierało mu serce Natchnionem słowem krwawe koił rany Wrozumów walce i czynów rozterce Miłosilny wwierze niezachwiany I głosim Twocześć I głosim Twocześć Nie zamKnie grób Kto serca wzniósł Nie zamknie tego grob kto serca umiał serca wznieść Choć żywych brakło słów Choćło słów Pogiem do nas mów Stajemy u Twych stóp i głosim Twogłosim cześć Wpodzi i kar wytrwania dar wytrwania daj nam dar Stajemy u Twych stop stajemy u Twych stóp I głosim Twogłocześć Choć żywych brakło słow Pogiem nas mów Stajemy u Twych stóp I głosim cześć