Akt I. Wezwanie

Paroles

Bassi.

Niech cię Ganezy otoczy blask. Co świeci prawAc wzłudzeń mgle. Tyś .G.cdrość, my słuchamy cię! Niech cię Ganezy otoczy blask Co prawEc świeci wzłudzeń mgle, Tyś .G.cdrość my słuchamy cię. Bramo! mamyż dożyć hańby tej?! Niech drży ołtarzy wróg! przekleństwo mu! ryy

Voix 2

Pel labbro tuo parleran gli Dei Pel labbro tuo parleran gli Dei

Tenori.

Niech cię Ganezy otoczy blask. Co świeci prawwzłudzeń mgle. Tyśdrość, my słuchamy cię! Niech cię Ganezy otoczy blask. Co prawświeci wzłudzeń mgle, Tyśdrość my słuchamy cię. Bramo! mamyż dożyć hańby tej?! Niech drży ołtarzy wróg! przekleństwo mu!

Voix 4

Per labbro tuo favellin gli Dei Il tuo saper vien da lor. La virtù t’alberghiin cor. Per labbro tuo favellin gli Dei La lortù t’alberghiin cor. Il saper ti vien da lor. Brama! tu concederlo non puoi. A chi sprezzò glialtar maledizion!

Voix 5

Braminowie, wezwałem was wważnej sprawie Wieldla nas, stanowchwila ta. Na samyśl drżę, czy Przedwieczny łaskawie głos mój wesprze, czy mi natchnienie da? Gdy siKryszny co olbrzymy karci Wrogowie nasi zostali odparci, Niebezpieczeństwo potężniejsze wzrasta. Dumna zwycięztwem wojownicza Kasta Nad wawławznosi hargłowę. Zdobywszy laur zwycięzki, Pozyskał cześć narodu, cześć której chce pozbawić nas. Wstrzymajcie wyrok wasz Mnie powierzona naszychtyń straż I dumny wódz padnie do mych nóg, ten dumny wódz padnie do mych nóg, Jest jedno słowo co tak wielwładzę ma, Że niem jak sigromu ukorzę go. Ofiara jest co świętej naszej powadze Doda świetności gdy spełnię Przysięgam zanim przekonam naocznie, Że dla was szczęście poświęcić chcę. Lecz niech usłyszę przez święwyrocznię czy miłe bogom zamiary me? Przysięgam! Gdy błogo nam zawyrazy prorocze, Jam gotów wmego życia ofiarę nieść, Promieniem nowym ołtarz otoczę, Promieniem nowym ołtarz otoczę, I wrócę jego sługom wydarim cześć i wrócę im wydarwydarcześć tak wrócę im wydarcześć tak wrócę sługom wydarcześć, Tak! wrócę im wydarcześć tak wrócę jego sługom wydarcześć.

Voix 6

O Bramini, io v’invitai a consiglio. Gradubbio a voimetterò Al solsier esitoe temo, sea me la somma grazia ispirazion darà? Dal dibraccio cheannientai perversi fur gl’inimici dell’ India dispersi. Ma nuovoa noi periglioora sovrasta. In orgo glita de’guerrier la casta, già delterrebbeimpossarsi. D’allor incoronato. il duce vittorioso, già tuttoil popol cattivò. Frenate quel furor. Preziosoassai del tempioèa l’onor. Il ducealtiero prostrar farò. Il ducealtiero prostrar farò. È notoun dettoa me, il cuiter tal è, che qual furor tuono loannienterà. Un sacrifizioesige che al nostro tempio poter e gloria affermeVi giuro, pria che ne porga le prove, chea voi son prontoogni benead offrir. Nessun impuro pensier mi muove, spoglio già son di terren desir. Lo giuro! Sea noi dell’orafatidico verbo accettoil sacrifizio promulgherà, di nuova gloria renderò superbo, di nuova gloria renderò superbo l’altar dell’immortali, superneità, l’altar dell’immortadività. Il sacroaltar, Il satar di nuova gloria adorrò. Il sacroaltar il satar delle nostreimmortali dività

Voix 7

Idamor! Nieba! Przedwieczny! ocal ocal go!

Voix 8

Idamor! Cielo! O numi! grazia pel mio ben.