Hymn do bóstwa miłości

Paroles

Chor.

! Wołamy! Lakmi! o Matko! o! tam o patrzcie zdala tam, wprzestrzeni tam zza swiata jak promieni się tam fala promieni się skrzydlata ! przeleciał, już przeleciał juž przez darnie, siadł na krzaku róży i oczkami tam figlarnie tam figlarnie mružy i chyli Tam znów nad woWblask myśli nastrospłomiepierś tworoskoupoi zgiNa czole kwiat a wręku kłos pod stogniecie węža užyžnia kwiat perłami ros, i serca sprzęža o Matko. niech jasność twa niech jasność jasność twa

Voix 2

! Matko. ! f

Chor.

Na ! czole kwiat a wręku kłos pod stogniecie węża użyźnia kwiat per Zniej tryska płód, zniej žycie drga wszystko tchnie wprze Ku tobie wołamy o święta! o święta! częta, tys pola zasłała zbóž siao Lakmi wspaniała! Matko! matko! Matko! Zejdź zgórnych nieb, stań pośród nas, zapłodnij Ku ziemi się chy!li ku ziemi się chyli i wzlata przeleciał przez Darnie, na krzaku siadł róžy oczkami figlarnie mrui chyli wdzięków i woni snop wdzięków i woni zagarnia. Tam znów nad wospłomiepierś tworoskoNa czole kwiat a wręku kłos pod stogniecie węža užyžnia kwiat perłami ros, i serca sprzęža. ni Bogini cnót niech jasność twa niech jasność jasność twa niech nam, twa.

[Soprano]

na ! czole ma kwiat pod stogniecie węża użyźnia kwiat perłami ros, miłoserca sprzęža. Zniej tryska płód, zniej žydrga, i zniej tchnie wprzestrzeni, bogini cnót, niech jasność twa nam žycie opromieni! Ku tobie wołamy o święta! o święta! wmiłości ty Bramy poczęta, tyś pola zasłała zbóž siaZejdź zgórnych nieb śród nas zapłodnij tchnieniem ziemię miłokrzep, daj błogi wczas, niech ludzkie wzrasta plemie. O patrzcie tam zdala wprzestrzeni zza swiata, promieni się fala skrzydlata i dźwięczy i kwili rój skrzydeł motyli ku ziemi się chyli ku ziemi się ! i wzlata. Przeleciał przez Darnie, na krzaku siadł róžy oczkami figlarnie mrui chyli się do niej i główkę kłoni snop wdzięków i woni snop wdzięków i woni Zagarnia Tam znów nad wowpromiennej przezroczy, geniusze chór wiouroczy, i coraz wspanialej bujapo fali, a roskosz krysztali ich oczy. O dziewcze! strzež głowy! strzež serca dziewczyno! ku tobie wróžowy rój płyroskoupoi zgiNa czole ma kwiat pod stogniecie węža užyžnia kwiat perłami ros, i serca sprzęža. Zniej tylko płód, zniej žycie drga zniej wszystko tchnie wprzestrzeni, bogini cnót niech jasność twa nam žycie opromieni. Bogini cnót niech jasność twa nam žycie opromieni jasność twa niech nam, życie opromieni błoga jasność twa. Zniej tylko twa.

Voix 5

i ! do niej Niech życie nam opromieni jasnośc twa

Voix 6

wszy!