Trzy fragmenty z poematów Jana Kasprowicza op. 5

Paroles

CANTO.

Błogo sławioniech będzie ta chwila, Kiedy się rodzi wieczorny hymn duszy! Kiedy od cichych pól, od rżysk i rzecznych pobrzeży, Od przecznic i od ugorów, Od wypaczonych chat I od tych stodół zwietrzałych chłopięca płacze piosenka A graj że mi piszczałeczko, graj że mi, graj! Uliniłem cię zwierzbiny, gdzie ten potok srebrno siny, Gdzie ten szumny gaj; pana pani tam zabiła, Zieleni się hej mogiła, zieleni się hej! A cierniste krzewie głogu kwiat swój sypie po rozłogu, A szept idzie zkniej; a dusza słucha I słucha, a dzień jej przygasa... A ona śladem tęsknicy płynie rozlewfaksiężycorosami płyniecemi nakach i wierzchołkami ukojonych drzew, I grzbietem białych gór ku onym dniom zapomnianym, gdy miłość i spokój nie były ogniem tracym Ani kamiennem, Ślepem przerażeniem przestwór się przed nim roztwiera, I przepełniony wiekuimotopi wswych głębiach wszystko co zmogło, Ugowiskiem I grzechem I wypełniopokuWstydu i hańby pociemniatwaI podeptaniem Świętych Bożych praw. I krwazemsty pochodI bólu, bólu strasznego tak podanem a takcem widmem.

Voix 2

Bénic soitre mystérieuse Quand l'âme chante son grave cantique Lorsque des champs dorés de blés des calmes rivages Et des routes poudreuses et blanches Des chaumiéres aux humbles toits Des prés et des plaines désertes résonne la chanson du pâtre Joues donc ta chanson si douce, joue mon cha lumeau! Tu me viens des tristes saules où les eaux profondes pleurent Dans les sombres bois. Où repose le beau seigneur Que tua la dame blonde celle qu'il aima La sauvage aubépine sème au vent ses blanches pé tales Dans le noir taillis, et l'âme é coute Ecoute s'éteindre sa vie Les ailes blanches la portent vers le pays rêve de la luVers les prairiesmides etches et vers les arbres recueillis et calmes Et vers les monts neigeux vers ces beaux jours oubliés, Où l'a mour le calme ne connaissaient pas l'anse dévorante, La terreur a veugle l'es pace sans bornes s'ouvreà ses yeux Et la putssauce éternelluine l'oubli de tout ce qui prime l'in sulla faute mortelle Et la cruellenitenLa honte l'opprobre la sombredaQui vi'ole les saintes lois de Dieu! Et laglante vengeanEt la douleur éternelle Sombretôme qui vient cru et désiré.